Jana Chrzciciela w Warszawie przez arcybiskupa lwowskiego Konstantego Józefa Zielińskiego.
Przez cały 5-letni okres panowania Leszczyńskiego trwała w Polsce wojna przeciwko szwedzkiej okupacji, przy czym August II Mocny (Wettyn) dopiero w 1706 zrzekł się swej polskiej korony na rzecz nowego króla (pokój w Altranstädt). Po podpisaniu pokoju Leszczyński towarzyszył Karolowi XII podczas okupacji Saksonii i przebywał ze świtą na zamku Mildenstein w Leisnig. Przebywające w Rzeczypospolitej wojska saskie zniszczyły dobra Leszczyńskiego. Szczególnie ucierpiało Leszno, które zostało spalone. W 1707 roku w celu wyparcia z Rzeczypospolitej wojsk rosyjskich, Szwedzi opuścili Saksonię a wraz nimi Stanisław Leszczyński. Do początku 1708 roku Leszczyński przebywał na Kujawach, a następnie w ślad za Karolem XII zimą dotarł do Grodna, Gieranon, a następnie do Wilna. Po zniszczeniu przez Rosjan ekspedycyjnej armii szwedzkiej pod Połtawą 8 lipca 1709, Szwedzi opuścili także ziemie Rzeczypospolitej.