Inhibitorami cyklooksygenazy są także inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, m.in.: ibuprofen indometacyna diklofenak naproksen Ponadto jej inhibitorem jest paracetamol.
Cyklooksygenaza (COX) występuje w postaci dwóch izoenzymów określanych jako cyklooksygenaza-1 (COX-1) i cyklooksygenaza-2 (COX-2), kodowanych przez geny zlokalizowane na różnych chromosomach. Istotne różnice pomiędzy odmianami COX obserwuje się także na poziomie mRNA, ale struktura białek obu izoform jest bardzo zbliżona, z podobną aktywnością katalityczną. Cyklooksygenaza-1 (COX-1) bierze udział w utrzymaniu homeostazy organizmu w prawidłowych warunkach. Z kolei cyklooksygenaza-2 (COX-2) ulega aktywacji w czasie reakcji zapalnej, kiedy dochodzi do rozwoju odpowiedzi immunologicznej.
Cykloksygenaza została opisana w 1976 roku, a w 1988 roku określono jej sekwencję DNA enzymu wyizolowanego z baranich pęcherzyków nasiennych, natomiast w 1996 roku poznano jego strukturę przestrzenną enzymu. Enzym jest zlokalizowany głównie w błonie retikulum endoplazmatycznego i jądra komórkowego.
Przypisy
Kategoria:Geny na chromosomie 9 Kategoria:Geny na chromosomie 1 Kategoria:Integralne białka błonowe Kategoria:Oksydoreduktazy