Miał z nią ośmioro dzieci: Elżbietę (1838–1905), Rozalię (1839–1843), Karolinę (1840–1905), Joachima (1841–1859), Józefa (1843–1848), Hipolita (współwłaściciela wydawnictwa, 1843–1920), Mieczysława (współwłaściciela wydawnictwa, prawnika, 1847–1903) i Helenę (1850–1922).
Działalność wydawniczą rozpoczął w 1829 wydaniem ody „Ostatni człowiek” T. Campbella w tłumaczeniu K. Piotrowskiego. Przy ul. Nowiniarskiej 1800 otworzył w 1836 r. księgarnię antykwaryczną pod firmą „S. Orgelbrand i Sp.” (chociaż w spółce tej nie miał wspólnika); w 1839 przeniósł ją na ul. Miodową 496. W 1840 uruchomił przy księgarni wypożyczalnię książek polskich, a w 1845 – również francuskich. W latach 1841 do 1857 był współwłaścicielem księgarni w SuwałkachSuwałki : miasto nad Czarną Hańczą, red, J. Kopciał, Suwałki 2005, S. 250-252. , później uruchomił również skład książek w Lipsku. Udzieliwszy bratu Maurycemu pożyczki 4500 rubli stał się też – do czasu spłaty połowy długu – właścicielem założonej przez niego księgarni w Wilnie. W roku 1859 nabył na własność kamienicę przy Krakowskim Przedmieściu 372 i przeniósł do niej księgarnię z Miodowej (przedtem zlikwidował tam wypożyczalnię). Księgarnię urządził „na wielką skalę i podług nader umiejętnego planu”.