Poprzez kontakt z Lipótem Aschnerem został dyrektorem nowo założonego działu badawczego firmy Tungsram-Werke, gdzie zetknął się z przemysłowo stosowanymi badaniami naukowymi, nie porzucając jednakże pracy na uniwersytecie. W 1944 z dyrektora działu badawczego awansował na dyrektora całej firmy.
W 1942 rozpoczął pracę nad rozwojem techniki radarowej, ta dziedzina przyniosła też największy, naukowy sukces jego życia: 6 lutego 1946 udało mu się odebrać echo radarowe księżyca, był to początek nowej metody badania kosmosu zwanej radarową astronomią.
W 1947 odwiedził USA, gdzie bezowocnie próbowano go przekonać do pozostania na stałe, wrócił na Węgry i w tym samym roku ożenił się z Júlią Herczegh.
W 1948 zdecydował się na opuszczenie Węgier, jego rodzina podążyła i osiadł wraz z rodziną w Ameryce, gdzie objął profesurę na George Washington University (Waszyngton) (6 lat), potem przeniósł się do działu radiofizyki na National Bureau of Standards. Tam zajmował się teorią względności i teorią grawitacji. Wynikiem jego pracy tam była np. nowa definicja metra – wyrażona przy pomocy prędkości światła w próżni, która została przejęta przez międzynarodową komisję miar i wag. Od 1973 odwiedzał kilkakrotnie Węgry. Po śmierci w 1992 w Waszyngtonie, został zgodnie z jego wolą pochowany w swej rodzinnej wiosce Gyulavári.
Przypisy
Kategoria:Węgierscy fizycy XX wieku Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Urodzeni w 1900