Opis Sajmałuu-Tasz to jedno z największych skupisk petroglifów na świecie – odkryto tu ok. 10 tys. rysunków z III–II tysiąclecia p.n.e. – epoki neolitu i brązu. Sajmałuu-Tasz obejmuje dwa stanowiska: Sajmałuu-Tasz 1 i Sajmałuu-Tasz 2. Rysunki wykonane są na fragmentach skał bazaltowych, które najprawdopodobniej stanowiły dary wotywne. Saimaluu Tasz przez wieki było uznawane za miejsce święte, a do małego stawu w jego centralnej części pielgrzymowali szamani. Do dziś Sajmałuu-Tasz postrzegane jest jako miejsce mocy, które ma właściwości uzdrawiające.
Historia Saimaluu Tasz zostało „odkryte” w 1902 roku przez rosyjskich kartografów, mapujących teren pod budowę drogi z Manasu do Narynu. Pod wpływem opowieści lokalnych pasterzy o „malowanych kamieniach”, zorganizowali oni ekspedycje w pobliskie góry, a swoje obserwacje przekazali Towarzystwu Archeologicznemu w Taszkencie. Zainteresowanie Sajmałuu-Tasz zamarło na wiele lat, i dopiero w latach 50. XX w. podjęto kolejne badania. Kolejne prace prowadzono w latach 70.
W 2001 roku Sajmałuu-Tasz zostało wpisane na listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Kirgistan zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Kirgistanie Kategoria:Stanowiska sztuki prehistorycznej w Azji Kategoria:Obiekty z list informacyjnych światowego dziedzictwa