Ponieważ jednak również tam mają miejsce olbrzymie obciążenia, a we współczesnych rowerach często stalowy gwint pedału wchodzi w gniazdo gwintowane w odlewie z kruchego stopu, wskazane jest bardzo ostrożne wkręcanie osi pedału i zawsze przy użyciu środka smarnego.
Mocowanie korb do osi suportu jest dużo bardziej złożonym problemem technicznym, gdyż jest to miejsce w rowerze, które znosi największe ze wszystkich połączeń obciążenia. Istnieją jego liczne odmiany, które nie są ze sobą zgodne, dlatego przy kupowaniu korb trzeba je dobrać do konstrukcji zakończenia osi suportu. Najczęściej spotykane typy tych łączeń to: klinowe – najbardziej prymitywne i zazwyczaj zawodne – koniec osi ma kształt prostego walca, lekko ściętego z jednej strony. W główce korby jest otwór o rozmiarach nieco większych od średnicy osi i drugi otwór, w który wbija się metalowy klin. Klin ten wchodzi w miejsce gdzie oś jest ścięta i likwiduje luz między osią i korbą. Wielką wadą tego systemu jest ciągłe ścieranie się klina i konieczność jego ciągłego dobijania lub wymiany.