Kompletny paraliż życia na Ziemi na skutek nagłej ślepoty jej mieszkańców, nie jest jednak jedynym zagrożeniem dla jej populacji. Meteoryty przenoszą na planetę zarodniki mięsożernych roślin – tryfidów – szybko rozprzestrzeniających się po Ziemi i wyniszczających ludzkość pożerając ją. Uciekając przed roślinami, Bill i Susan docierają na kontynent, do Francji, gdzie przyłącza się do nich panna Christine Durant (właścicielka pałacu we Francji, która udzieliła im schronienia), a następnie do Hiszpanii. Jednak i tu wkrótce zostają zagrożeni przez szybko postępującą inwazję tryfidów. Po ewakuacji Susan i panny Durant, Bill, uciekając przed drapieżnymi roślinami dociera w końcu do latarni morskiej u wybrzeży Kornwalii, gdzie mieszka niespełniony naukowiec Tom wraz z żoną Karen. Gdy atakujące rośliny przybywają i tam, w ostatecznej próbie obrony przed nimi, Bill zaczyna polewać je wodą z węża przeciwpożarowego, zasilanego słoną wodą morską. Niespodziewanie, okazuje się, że doskonale rozpuszcza ona atakujące rośliny. Dzięki jej nieprzebranym zasobom, ludzkość wkrótce odpiera inwazję mięsożernych roślin.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dzień tryfidów (film) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.