Otrzymał złoty medal Conservatoire Impérial de Musique w Paryżu oraz krzyż kawalerski Orderu Franciszka I. Do jego uczniów należeli Vincenzo Bellini, Saverio Mercadante, Carlo Conti, Lauro Rossi, Francesco Morlacchi i Michael Costa. Opery Zingarellego cieszyły się w swoim czasie dużą popularnością, wykonywali je czołowi śpiewacy ówczesnej epoki: Angelica Catalani, Girolamo Crescentini, Giuseppina Grassini, Luigi Marchesi, Giovanni Maria Rubinelli.
Twórczość Był ostatnim wielkim kompozytorem opery seria należącym do kręgu szkoły neapolitańskiej. Środki formalne i wątki tematyczne jego oper są typowe dla 2. połowy XVIII wieku, cechy indywidualne zaznaczają się w śpiewności linii melodycznej. Po objęciu stanowiska kapelmistrza w Rzymie zajął się głównie muzyką sakralną, jego styl charakteryzował się konserwatyzmem. Jego muzyka jest zachowawcza, przywiązywał dużą wagę do harmoniki i kontrapunktu. W utworach symfonicznych stosował obsadę typową dla symfoniki klasycznej, początkowo stosował 3-częściową formę symfonii, później już 1-częściową, co stanowiło ewenement na tle ówczesnego repertuaru.
Ważniejsze dzieła (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy operowi Kategoria:Urodzeni w 1752 Kategoria:Zmarli w 1837 Kategoria:Ludzie urodzeni w Neapolu Kategoria:Odznaczeni Orderem Franciszka I