Jan Kłoś (ur. 18 maja 1896 w Kuczkowie, zm. w 1939 lub 1940) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Walentego i Antoniny z Ruszkiewiczów, urodzony 18 maja 1896 w Kuczkowie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii niemieckiej, awansując w niej do stopnia sierżanta. Następnie wziął udział w powstaniu wielkopolskim. 25 kwietnia 1919 został mianowany podporucznikiem piechoty..
Służył w 57 pułku piechoty Wielkopolskiej w Poznaniu, w którym od 7 czerwca 1919 do 31 grudnia 1920 dowodził 5. kompanią. Był ranny.
23 czerwca 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. 27 stycznia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 76. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1930 został przeniesiony z KOP do 25 pułku piechoty w Piotrkowie na stanowisko kwatermistrza. W listopadzie 1933 został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu. W sierpniu 1935 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Żywiec na stanowisko komendanta.