oprócz aktywności w ODJB był muzykiem wokalistki Connee Boswell. Nagrywał również Eddiem Condonem, Miffem Mole’em, Big Chiefem Moore’em i Pee Wee Erwinem.
Karierę zakończył w latach 60. ze względu na rosnącą popularność rock and rolla. Zmarł w 1969 roku, w wieku 72 lat. Do końca swojej kariery był jedynym członkiem Original Dixieland Jass Band z czasów jego świetności. Grał w nim przez ponad 50 lat.
Technika mały|Original Dixieland Jass Band – Livery Stable Blues (1917) mały|Singel Clarinet Marmalade, którego współautorem był Sbarbaro Wpływ na jego styl gry wywarł ragtime i muzyka wodewilowa. Używał zestawu perkusyjnego charakterystycznego dla ragtime’u. Słynął z techniki . Ważniejsza dla niego zamiast utrzymania rytmu była improwizacja. W swojej grze używał nie tylko standardowego zestawu perkusyjnego i kazoo, lecz także chińskich tom-tomów, cowbella i drewnianych klocków perkusyjnych. Czasem do swoich bębnów wkładał pluszowe zwierzęta, by zmienić brzmienie perkusji.
Jego styl był później naśladowany przez wielu perkusistów z kręgów awangardowych.
Twórczość Sprango był współautorem większości kompozycji Original Dixieland Jass Band, tu wymieniono najpopularniejsze:
At the Jazz Band Ball
Clarinet Marmalade
Sensation
Tiger Rag
Mourning Blues
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy perkusiści jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Orleanie