thumb|240px|Wrocławskie wyspy około 1920 r. Widoczna przedwojenna zabudowa wyspy Młyńskiej, Słodowej i Młynów św. Klary. thumb|240px|Wyspa Słodowa 7 po przebudowie i rozbudowie widziana z Wyspy Piasek. Wyspa Słodowa – ulica położona we Wrocławiu w ramach osiedla Stare Miasto i dawnej dzielnicy Śródmieście. Ulica ta przebiega przez teren dwóch wysp: Młyńskiej i Słodowej, a w jej biegu znajduje się Most Słodowy. Przy ulicy znajduje się między innymi zabytkowy zespół młynów zbożowych "Maria" i "Feniks".
Historia Przy północnym krańcu ulicy istniały bliźniacze młyny św. Klary, jeden na Wyspie Bielarskiej, a drugi na Wyspie Słodowej. Kolejna zabudowa odcinka ulicy położonego na Wyspie Słodowej rozpoczęła się po rozbiórce fortyfikacji miejskich prowadzonej od 1807 r. Powstała tu ówcześnie zabudowa mieszkaniowa. Podczas II wojny światowej w czasie oblężenia Wrocławia w 1945 r. strona hitlerowska usytuowała na wyspie stanowiska artylerii. Z tego względu miejsce to stało się celem intensywnego ostrzału ze strony oblegających miasto wojsk radzieckich. W wyniku prowadzonych działań wojennych zabudowa ulicy uległa zniszczeniu. Zachowały się jedynie kamienice pod numerami 7 i 7a, a pozostały obszar został przekształcony na teren zielony. Młyny św. Klary uległy poważnemu uszkodzeniu.