Brytyjczycy jednak postrzegali morze jako drogę ewakuacji.
Oprócz bomb Luftwaffe, również niemiecka ciężka artyleria (która dopiero zbliżyła się do Dunkierki na tyle, by miasto znalazło się w jej zasięgu) strzelała pociskami odłamkowo-burzącymi w stronę Dunkierki. Poza żołnierzami, w mieście zginęło ponad 1000 francuskich cywilów. Bombardowanie trwało aż do zakończenia ewakuacji.
Bitwa pod Wijtschate Lord Gort wysłał generała porucznika Ronalda Adama, dowodzącego III Korpusem, aby zbudował perymetr obronny wokół Dunkierki. Generał porucznik Alan Brooke, dowódca II Korpusu, miał przeprowadzić akcję opóźniającą z 3, 4, 5 i 50 Dywizją wzdłuż kanału Ypres–Comines aż do rzeki Yser, podczas gdy reszta Brytyjskich Sił Ekspedycyjnych wycofywała się. Bitwa pod Wijtschate, za granicą Belgii, była najtrudniejszą akcją bojową, z jaką Brooke musiał się zmierzyć w roli dowódcy II Korpusu.