Tadeusz Florian Schuch, ps. Żaba (ur. 4 czerwca 1912 w Warszawie, zm. 9 maja 1975 na Hali Gąsienicowej) – polski inżynier budownictwa lądowego, żeglarz, żeglarz bojerowy, działacz żeglarski, komandor Yacht Klubu Polski w Warszawie, powstaniec warszawski.
Życiorys Był synem Jana Schucha (zastępcy komendanta Policji Państwowej m.st. Warszawy) i Janiny z Iwickich. Żeglowanie rozpoczął na Wiśle w Warszawie w wieku dwunastu lat, na zbudowanej własnoręcznie łodzi. Do śmierci pływał potem na innej, również samemu skonstruowanej łodzi klasy GIGA (żeglował często z rodziną – żoną, synem i wnukami). Ukończył warszawskie Gimnazjum im. Tadeusza Reytana (1930), a potem studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. W 1938 uzyskał dyplom inżyniera budownictwa lądowego. Służbę wojskową odbywał w Szkole Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej w Trauguttowie k. Brześcia. Bronił Warszawy przed Niemcami w 1939 jako dowódca 104. plutonu artylerii przeciwlotniczej w grupie „Mosty”. Podczas okupacji niemieckiej zorganizował w swoim warsztacie rzemieślniczym przy ul. Widok 8. Dywizjon Motorowy Obszaru Warszawskiego AK.