Jest autorem kilku zbiorów wierszy i poematów nowołacińskich, przede wszystkim o tematyce religijnej i filozoficznej. Zdaniem Tadeusza Sinko był jednym z najwybitniejszych pisarzy łacińskich epoki stanisławowskiej. Obrona elementów katolickiej wiary dokonywana jest za pomocą argumentów racjonalnych i widać w niej wpływy filozofii oświecenia. Podejmowana przez niego problematyka obejmowała: relację łaski Bożej i ludzkiej wolności (w nawiązaniu do poematu kardynała de Polignaca Anti-Lucretius, 1747), dowodom na istnienie Boga, nieśmiertelności duszy, krytyce deizmu, obronie dogmatów katolicyzmu. Niektóre z poematów poświęcone są filozofii przyrody: optyce, akustyce, meteorologii, kosmografii, zwalczaniu astrologii i wróżbiarstwa.
Dzieła (1777) De coloribus et sono carmen, Poznań, (1777) De Deo uno carmen, Poznań, (1785) De Divina Providentia et virtute carmen, Warszawa, (1785) Carmina, Kalisz, (1788) Carmina, Kraków, Szkoła Główna Koronna.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Ignacgo Wilczka w bibliotece Polona
Kategoria:Filozofowie I Rzeczypospolitej Kategoria:Pisarze związani z Kaliszem Kategoria:Polscy poeci nowołacińscy XVIII wieku Kategoria:Polscy prezbiterzy jezuiccy Kategoria:Teolodzy katoliccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy kolegium jezuitów w Kaliszu Kategoria:Urodzeni w 1728 Kategoria:Zmarli w 1797