9 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Służył w 17 pułku piechoty w Rzeszowie. W 1921 był przydzielony do Grupy Szkolnej 6 Armii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 541. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1924 był przydzielony z macierzystego pułku do Oddziału Ogólnego Sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko kierownika referatu mobilizacyjnego. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 171. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1926 został przeniesiony do 50 pułku piechoty w Kowlu na stanowisko dowódcy II batalionu. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W sierpniu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, a z dniem 28 lutego 1930 przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.