W 1982 zauważono, że budowla, posadowiona na gliniastym podłożu, zaczyna się powoli zapadać. Istniała realna groźba potrzeby rozebrania kaplicy i postawienia jej na twardszym gruncie. Na szczęście znaleziono sposób na wzmocnienie fundamentów, i w 1987 niebezpieczeństwo zostało zażegnane. Rok później istniejąca zakrystia została powiększona, zaś na tyłach oryginalnego kościoła dobudowana została obszerna kaplica, której otwarcie nastąpiło 17 czerwca 1991.
Architektura Wygląd zewnętrzny thumb|left|220px|Dzwonnice kościoła Kościół oddzielony jest od drogi przestronnym placem (zuntier), otoczonym niskim murkiem. Fasada świątyni jest prosta, klasyczna, z czterema toskańskimi pilastrami podtrzymującymi belkowanie. Na nim, ponad dwoma środkowymi pilastrami, wznosi się trójkątny fronton, wbudowany w szczytowy mur biegnący dokoła i zakończony balustradą. Kwadratowe w przekroju bliźniacze dzwonnice również zwieńczone są balustradą i wysokimi dachami namiotowymi.
Główne drzwi kościoła obwiedzione są profilowanym kamiennym obramowaniem, zaś zwieńcza je półkolisty fronton.