Dziewięciokrotnie pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Krakowskiego (1477, 1477/1478, 1484, 1484/1485, 1488, 1488/1489, 1489, 1490, 1491/1492). Za jego czasów uniwersytet stał się sławny za granicą, przyciągając obcjokrajowców. Sławna stawała się krakowska szkoła astronomiczna (Mikołaj Kopernik został przyjęty w poczet studentów podczas jego ostatniego rektoratu, 1491). Maciej z Kobylina starał się wzmocnić władzę sądową rektora i zaprowadzić większą dysplinę na uczelni (zakazano noszenia świeckich strojów, broni, nocnych zbiegowisk, zaprowadzono nowe kary).
Wzmacniał także podstawy materialne uniwersytetu. W 1490 ufundował altarię Bożego Ciała w Kościele św Floriana, a w 1492 (w testamencie) altarię św. Donata w Kościele św. Anny w Krakowie. Dzięki temu stał się (po śmierci) fundatorem pierwszej kolegiatury Collegium Minus (kolegiatura Kobylińska), a altarie stały się podstawą uposażenia profesorów.
Nie są znane jego dzieła teologiczne,. Wydaje się, że sprawy administracyjne zajmowały większość jego uwagi. W Bibliotece Jagiellońskiej zachowały się książki z jego biblioteki (13 rękopisów i 5 inkunabuł) z jego notatkami i komentarzami.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Rektorzy Akademii Krakowskiej Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej (Polska średniowieczna) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Krakowskiej (Polska średniowieczna) Kategoria:Ludzie związani z Kobylinem