Podczas okresu odosobnień medytacyjnych mistrz przeprowadza rozmowy tylko raz lub dwukrotnie w czasie tego całego okresu. Są one dużo mniej formalne od japońskiego dokusan, zwykle bardzo krótkich i zrytualizowanych spotkań mistrza zen z uczniami. Koreańskie spotkania mogą czasem trwać dosyć długo; dyskutuje się praktykę (zarówno od strony techniki jak i zrozumienia) itd. Rozmowa trwa zazwyczaj tak długo, dokąd uczeń zadaje pytania. Kiedykolwiek mnich chce o coś mistrza zapytać, zgłasza to nadzorującemu salę medytacji i otrzyma zgodę na opuszczenie okresu medytacyjnego.
chiń. chanshi; kor. sŏnsa; jap. zenji; wiet. thiền sư
Dodatkowe terminy Z pojęciem tym związane są następujące określenia: przekaz Dharmy: chiń. chuanfa; kor. chŏnbŏp; jap. denbō; wiet. truyền pháp potwierdzenie oświecenia: chiń. yinzheng; kor. injŭng; jap. inshō pieczęć potwierdzenia: chiń. yinke; kor. inga; jap. inka; wiet. ấn khả pieczęć umysłu Buddy: chiń. foxinyin (佛心印); kor. pulsimin; jap. busshinin; wiet. phật tâm ấn przekaz umysłu do umysłu: chiń. yixin chuanxin; kor. isim chŏnsim; jap. ishin denshin; wiet. dĩ tâm truyền tâm – czcigodny duchowy nauczyciel. Dawniej był to tytuł mistrza zen w Japonii, który wyparł określenie zenji i był bardzo trudny do zdobycia.