W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX, a z dniem 31 lipca tego roku przeniesiony w stan spoczynku.
Po zwolnieniu z wojska został oficjalnie zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w charakterze pracownika kontraktowego. Od 1 kwietnia 1935 wykonywał obowiązki służbowe w Konsulacie Generalnym RP we Frankfurcie, a od 1 kwietnia 1936 w Konsulacie Generalnym RP w Królewcu, jako referent paszportowy. W Królewcu, z poruczenia Referatu „Zachód” Oddziału II Sztabu Głównego kierował placówką wywiadowczą o kryptonimie „Toro”.
Z relacji mjr. dypl. Tadeusza Szumowskiego wynika, że Szef Sztabu Głównego gen. bryg. Wacław Stachiewicz „zakwestionował sprawdzoną wiadomość (meldunek z obserwacji własnej) z terenu Prus Wschodnich, pochodzącą od wybitnego oficera wywiadu mjr. Emila Schullera o wyładowaniu w rejonie Königsberg (Królewiec) dywizji pancerno-motorowej, określanej od nazwiska dowódcy – Kempf”.
Zatrzymany przez Niemców popełnił samobójstwo w maju 1941, w więzieniu w Królewcu, by ocalić swych współpracowników przed dekonspiracją.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia