Od 1962 roku członek National Institute of Arts and Letters oraz American Academy of Arts and Letters. Od 1973 roku dyrygował Harvard Chamber Players, a od 1978 roku Harvard Chamber Orchestra. Dwukrotnie otrzymał New York Critics Circle Award (1950 za I i 1960 za II Kwartet smyczkowy). W 1954 roku przyznano mu Naumburg Award za I koncert fortepianowy, a w 1967 roku Nagrodę Pulitzera za III Kwartet smyczkowy. W 1994 roku otrzymał Kennedy Center Friedheim Award.
Twórczość Początkowo pozostawał pod wpływem twórczości Hindemitha, Bartóka i Strawinskiego, później uległ wpływom muzyki Schönberga, Berga i Sessionsa. Wypracował własny styl o cechach romantycznych, cechujący się emocjonalizmem, swobodą konstrukcji, różnorodnością rytmiczną, melodyką z przewagą małych interwałów i wirtuozostwem fakturalnym. Ceniony jako pianista i dyrygent, zasłynął wykonawstwem utworów Mozarta i Schuberta oraz swoich własnych kompozycji.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Amerykańscy dyrygenci Kategoria:Amerykańscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Zdobywcy Nagrody Pulitzera Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy operowi Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Kompozytorzy XXI wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy University of Southern California