Po zakończeniu wojny, w 1946 r., Sąd Grodzki w Lipnie przywrócił Stefanowi Niteckiemu posiadanie apteki jako przedsiębiorstwa wraz z całym urządzeniem i towarem. W nocy z 8 na 9 stycznia 1951 r. apteka Stefana Niteckiego została przejęta przez władze komunistyczne (Oddziały Centrali Aptek Społecznych), za co ani on, ani jego rodzina nigdy nie dostała odszkodowania. Następnie Stefan Nitecki pracował jako kierownik Apteki Społecznej nr 46 w Lubiczu.
Działalność społeczna Jako mieszkaniec Lubicza, Stefan Nitecki angażował się w jego życie społeczne i kulturalne; był współzałożycielem orkiestry dętej przy OSP, bokserskiego klubu sportowego, rozbudował remizę. Działał na rzecz wspólnoty lokalnej, cieszył się powszechnym szacunkiem mieszkańców Lubicza, czego wyrazem było nazwanie 26 września 1995 roku jednej z ulic w Lubiczu Górnym jego imieniem i wmurowanie tablicy pamiątkowej.
Życie rodzinne W 1930 roku zawarł związek małżeński ze Stanisławą Stachowicz, nauczycielką szkoły powszechnej, założycielką Koła Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet. Miał dwóch synów Andrzeja (1931-2012) oraz Jerzego (1935-2000) oraz córkę Barbarę (1933-2016).