Kariera wojskowa Został wcielony do Królewskiej Artylerii w 1907 roku. Służył w czasie I wojny światowej w Egipcie w 1914 roku, potem w Mezopotamii i znów w Egipcie, a wreszcie we Francji i w Belgii. Został wymieniony w sprawozdaniach (Mentioned in Despatches) i odznaczony Orderem Wybitnej Służby w 1918 roku. Po zakończeniu Wielkiej Wojny i ukończeniu kursu w Staff College w Camberley w latach 1924–1925, do 1929 roku pełnił szereg funkcji w Królewskiej Artylerii we Francji i Wielkiej Brytanii. Na Wyspach Brytyjskich piastował stanowiska kadrowe i administracyjne do 1935 r. W 1937 r. został oddelegowany do Indii do „zadań specjalnych”, a następnie przez dwa lata pracował jako instruktor w Szkole Wyższych Oficerów w Belgaum w Indiach. Był brygadierem w Królewskiej Artylerii, Dowództwie Indii Południowych oraz adiutantem króla Jerzego VI w latach 1939–1940.
Na początku II wojny światowej był dowódcą artylerii indyjskiej 4 Dywizji Piechoty, która wówczas stacjonowała w Egipcie. Do dowodzenia całą dywizją awansował w sierpniu 1940 r. i kierował nią w czasie walk w Afryce Północnej (operacja Compass) i w Sudanie (kampania wschodnioafrykańska).