Miał z nią czworo dzieci, z których troje dożyło dorosłości: Johann Eduard (1895–1972), Maria Pauline Anna (1900–1986) i Angelica Maria Pauline (1901–1979).
Kariera muzyczna Początkowo nie był doceniany, gdyż zmieniły się gusta publiczności, skłaniającej się na przełomie wieku w kierunku kompozytorów w rodzaju Ferenca Lehára i Oscara Strausa. Mimo że nad jego wszechstronną edukacją muzyczną pieczę sprawował jego stryj Johann Strauss (syn), Johann Strauss III pozostał w pamięci potomnych głównie jako dyrygent.
Jego jedyna operetka Koty i myszy, której premiera miała miejsce w Wiedniu w 1898 roku, została odebrana bardzo chłodno przez publiczność. Krytycy muzyczni zasugerowali nawet, aby pozostałe dzieła pisał pod pseudonimem, aby nie szargać dobrego imienia swoich znanych krewnych. Johannowi zawdzięczamy uratowanie przed zniszczeniem wielu dzieł sławnych przodków i wydanie ich w 1903 roku po raz pierwszy na płytach gramofonowych. Jego późniejsze prace, w rodzaju Dem Muthigen gehört Die Welt op. 25 (Świat Należy do Śmiałych) i Krönungs-Walzer op. 40 (Walc koronacyjny) z okazji koronacji króla Edwarda VII były znacznie popularniejsze niż jego wcześniejsze dzieła.