Kazimierz Wyderko vel Wyderka (ur. 5 lutego 1896 w Krakowie, zm. 4 czerwca 1970 tamże) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie pracownika Magistratu w Krakowie Marcina (1855–1922) i Julii z d. Ślisz (1853–1926). Był starszym bratem Stanisława Józefa, podpułkownika Wojska Polskiego. W 1914 złożył maturę w c. k. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie razem z Rudolfem Brandysem, Janem Pindela-Emisarskim, Marianem Luzarem i Czesławem Parczyńskim.
Służył w 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 154. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1925 został przesunięty ze stanowiska dowódcy I batalionu na stanowisko kwatermistrza. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy baonu. W styczniu 1931 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy Batalionu KOP „Borszczów”. 14 grudnia 1931 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 28 sierpnia 1932 został przeniesiony z KOP do 9 Pułk Piechoty Legionów w Zamościu. W 1937 został przeniesiony do 41 Pułku Piechoty w Suwałkach na stanowisko dowódcy pułku.