Pierwsze zapisy o wsi pochodzą ze średniowiecznych archiwów sądowych odnotowujących sprawy własnościowe. W 1404 miał miejsce proces Borka z Grodziska syna kasztelana kaliskiego Świętosława z kasztelanem poznańskim Mościcem ze Stęszewa. Sąd przysądził Borkowi 60 grzywien, za które zastawione zostały dobra opalenickie, które odtąd miał on posiadać, z wyjątkiem wsi Kuślin, Miechorzewo Mokre (obecnie Michorzewo) oraz Sielinko, które Mościc miał już wcześniej zastawione. W 1411 woźny sądu ziemskiego wwiązał Wyszotę z Kórnika oraz Mikołaja Będlewskiego w dobra kasztelana poznańskiego Mościca, a w tym m.in. w Kuślino. W 1420 Sobek z Żytowiecka toczył proces o 200 grzywien z Mościcem kasztelanem poznańskim pozwanym m.in. z Kuślina. W 1435 syn Mościca kasztelana poznańskiego, Przedpełk Mościc z Koźmina Wielkopolskiego sprzedał Dobrogostowi z Szamotuł dobra opalenickie, a w tym także m.in. wieś Kuślin.
W 1445, bracia oraz synowie Jana z Gryżyny, Andrzej oraz Wojsław dali kasztelanowi gnieźnieńskiemu Piotrowi z Bnina dobra opalenickie, a w tym także m.in. wieś Kuślin, otrzymując w zamian wieś Darnowo oraz 6000 grzywien. W 1445 woźny sądowy zapowiedział bory, lasy, drogi boczne (łac. „vie indirecte”) i płone pastwiska w dobrach opalenickich, a w tym m.in.