W grocie 7. w Kumranie odkryto 19 fragmentów papirusowych. Wszystkie zapisano w języku greckim, co nie ma odpowiednika wśród innych grot w Kumranie. Wśród znalezionych w niej fragmentów zidentyfikowano dwa teksty biblijne w greckim przekładzie Septuaginty (7Q1 – fragment Księgi Wyjścia i 7Q2 – fragment apokryficznego Proroctwa Barucha). Jednak napis na papirusie 7Q5 nie został jednoznacznie zidentyfikowany jako fragment Septuaginty.

W roku 1972 José O’Callaghan wyraził pogląd, że papirusy z 7. jaskini z Kumranu mogą zawierać fragmenty Nowego Testamentu. O’Callaghan zaproponował identyfikację manuskryptu 7Q5 jako fragment Ewangelii według Marka. Później jego tezę poparł i rozwinął papirolog Carsten Thiede.

Rekonstrukcja 7Q5 jako fragmentu ewangelii nie została przyjęta przez ogół uczonych. Poparli ją Shimeriahu Talmon oraz Orsolina Montevecchi. Niektórzy badacze (w tym Kurt Schubert) zgadzali się z tym, że papirus może zawierać fragment Ewangelii Marka, ale przesuwali datę jego powstania na pierwszą połowę II wieku.