Splendor zasiadania wyżej od innych innych, często również dostojnych gości, był niezaprzeczalnym wyróżnikiem władcy. Tak więc choć braniewskie oratorium nie stanowiło typowej kaplicy podwójnej, to jednak odwołanie do tradycji reprezentacyjnych kaplic dwupoziomowych, biorących pierwowzór z kaplicy Karola Wielkiego w Akwizgranie ma szczególną wymowę. Takie nawiązanie wyróżniało kaplicę braniewską w państwie krzyżackim, podnosząc jej rangę oraz prestiż.
Kolejnym aspektem funkcjonalności kaplicy jest kwestia dostępności do obu poziomów kaplicy braniewskiej. Dostęp do górnej empory bezpośrednio z sąsiadującego pałacu był nie tylko przejawem wygody biskupa, lecz symbolizował zarazem jego wyższość. Przywilej poruszania się stale w ramach tego samego poziomu dostępny był tylko najwyższej elicie.
O oryginalności braniewskiej kaplicy świadczy nie tylko jej forma architektoniczna, lecz również wybór miejsca jej lokalizacji. Posadowienie kaplicy na piętrze w wieży, w dodatku ponad przejazdem bramnym, posiadało szczególne znaczenie.