W sezonie 2006/2007 po raz drugi w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata. W łącznej klasyfikacji zajął 11. miejsce. W sezonie 2007/2008 zajął 18. pozycję w końcowej klasyfikacji Pucharu Świata. W kolejnym sezonie sześciokrotnie stawał na podium zawodów pucharowych, w tym dwukrotnie podczas Turnieju Czterech Skoczni (Oberstdorf i Bischofshofen – 3. miejsca), w którym zajął 5. lokatę. Na tym samym miejscu ukończył zmagania Pucharu Świata. W sezonie 2009/2010 dwukrotnie uplasował się w pierwszej dziesiątce zawodów PŚ – 9. miejsce w Engelbergu i 7. w Bischofshofen, a ponadto w konkursie drużynowym w Ruce zajął czwarte miejsce. W kolejnych dwóch sezonach osiągał niższe miejsca i tylko raz uplasował się w czołowej dziesiątce indywidualnego konkursu Pucharu Świata – 6 stycznia 2012 w Bischofshofen był ósmy. W 2011 roku w Ruce stanął na najniższym stopniu podium zawodów drużynowych.
15 lutego 2015 oddał najdłuższy w historii skok (254 m), jednak nie zdołał go ustać. Miało to miejsce na Vikersundbakken w Vikersund. Dzień wcześniej, skacząc 233,5 m, poprawił rekord Rosji Dienisa Korniłowa, który przetrwał do 11 grudnia 2020.