W uzasadnieniu podano, że film ten obraża wszystko co święte w religii chrześcijańskiej: od postaci Jezusa ukazanego jako schizofrenika i odmawiającego złożenia ofiary na krzyżu, po Piotra, który w porównaniu z heroicznym Judaszem wydaje się zwyczajnym tchórzem. Film ten znalazł się również w rankingu 25 najbardziej kontrowersyjnych i szokujących obrazów wszech czasów, opublikowanym przez amerykańskie pismo branży filmowej „Entertainment Weekly”.
Film otrzymał jedną nominację do Oscara (Najlepsza reżyseria) i dwie nominacje do Złotych Globów (Najlepsza aktorka drugoplanowa i Najlepsza muzyka filmowa).
W niektórych krajach film nie został dopuszczony do emisji. W Polsce film został objęty cenzurą 10 grudnia 1988 roku decyzją Wojciecha Jaruzelskiego, na prośbę Episkopatu Polski. Kościół powstrzymał wyświetlanie również w Dyskusyjnych Klubach Filmowych (DKF), gdzie tradycją było wyświetlanie filmów objętych cenzurą. Odbiło się to także za granicą m.in w formie protestów Polonii amerykańskiej przeciw nominacji Jerzego Surdykowskiego na konsula RP, po jego pozytywnej recenzji filmu. Pierwszy raz film pokazano w 1991 roku, jednak jego szersza dystrybucja w kinach była dalej utrudniana przez Episkopat.