Poglądy historyczne Aż do połowy XX wieku uważano, że środowisko powierzchniowe Wenus jest podobne do Ziemi, stąd powszechnie uważano, że Wenus może być siedliskiem życia. W 1870 roku brytyjski astronom Richard Proctor powiedział, że istnienie życia na Wenus jest niemożliwe w pobliżu jej równikaRichard A. Proctor „Other Worlds Than Ours: The Plurality of Worlds Studied Under the Light of Recent Scientific Researches”, New York : J.A. Hill and Co., 1870. str. 94., ale możliwe w pobliżu jej biegunów.
Od lat sześćdziesiątych XX wieku coraz liczniejsze dowody z różnych sond kosmicznych pokazują, że Wenus ma ekstremalny klimat, z efektem cieplarnianym generującym stałą temperaturę około 500 °C na powierzchni. Atmosfera zawiera chmury kwasu siarkowego, a ciśnienie atmosferyczne na powierzchni wynosi 90 barów, czyli jest prawie 100 razy większe niż na Ziemi i podobne do ciśnienia panującego na głębokości ponad 1000 m w oceanach Ziemi. W takim środowisku i biorąc pod uwagę nieprzyjazne życiu cechy wenusjańskiej pogody, życie w ziemskich formach jest wysoce nieprawdopodobne.
We wrześniu 1967 roku Carl Sagan i Harold Morowitz opublikowali analizę kwestii życia na Wenus w czasopiśmie NatureHarold Morowitz "Life on Venus" w: „Astrobiology”, 11 (9), 2011, str.