Wspinaczkę w Tatrach uprawiała od 1924 początkowo z bratem Jerzym, potem także z kolegami z krakowskiej Sekcji Taternickiej AZS, m.in. Janem Alfredem Szczepańskim i Stanisławem Krystynem Zarembą. Szybko stała się samodzielną taterniczką, często prowadząc wspinaczkę w zespołach mieszanych. Specjalizowała się w trudnych, wymagających wielkiego doświadczenia wyprawach zimowych. Należała do czołowych taterniczek, uczestniczyła w latach 1924–1928 w wielu pierwszych wejściach. pierwsze wejście zimowe na Zawratową Turnię od Mylnej Przełęczy (1925), pierwsze wejście zimowe na Hrubą Turnię (1926), pierwsze wejście zimowe północno-wschodnią ścianą Krótkiej (1927), pierwsze wejście zimowe od północy na Jastrzębią Turnię (1928), pierwsze wejście zimowe od południa na Mały Kieżmarski Szczyt (1928), pierwsze wejście zimowe na Młynarza z Doliny Białej Wody.