Ze względu na ograniczony zasięg ówczesnej prowincji studium nie przekraczało nigdy kilkunastu studentów. Wraz z kasatą prowincji przez władze pruskie w 1874 r., przestała istnieć także ta uczelnia.
Po odrodzeniu prowincji Niższe Seminarium Duchowne Decyzję o powołaniu niższego seminarium duchownego podjęto natychmiast po odrodzeniu prowincji w 1923 roku. Początkowo mieściło się w domu zakonnym w Panewnikach, gdzie funkcjonowało w latach 1923–1929. Po zlikwidowaniu tego kolegium uczniów podzielono na dwie grupy. Uczniów pochodzących z terenu Wielkopolski umieszczono we Wronkach a ze Śląska w klasztorze w Rybniku. W 1931 r. kolegium wronieckie przeniesiono do Kobylina w powiecie krotoszyńskim. Z powodu ciasnoty lokalowej w 1933 r. podjęto decyzję o budowie nowoczesnego gmachu szkolnego w Jarocinie. Niestety w momencie ukończenia budowy w 1939 r. wybuchła II wojna światowa i działalność obu kolegiów została przerwana. W 1945 zdecydowano o reaktywowaniu niższego seminarium w Nysie, w klasztorze tymczasowo wypożyczonym od Prowincji św. Jadwigi, a następnie w 1947 r. także w Jarocinie. W 1950 r., gdy klasztor nyski powrócił pod zarząd Prowincji św. Jadwigi, postanowiono wznowić działalność kolegium w Rybniku. W 1952 r. oba ośrodki, w Jarocinie i w Rybniku, zostały zamknięte przez władze państwowe.