Wydawcy wyjaśniali, że pierwotny Assarmot powstał pod „surową moskiewską cenzurą”, przez co pomijał część wydarzeń z dziejów Polski; w nowej wersji uzupełniono materiał m.in. o historię porozbiorową. Zmieniono i zaktualizowano również zakończenie gry. W Assarmocie z 1864 roku końcowa część narracji dotyczyła kongresowego Królestwa Polskiego i Aleksandra I, a ilustracja przedstawiała mapę kongresówki; natomiast w Piaście ostatnie pola poświęcono powstaniu listopadowemu, Adamu Mickiewiczowi i powstaniu styczniowemu. Pole końcowe, nr 61, przedstawiało na planszy „Mapę Polski w wieku XVII” („od morza do morza”), zaś jego objaśnienie opisywało odrodzenie społeczeństwa polskiego po 1863 roku i kończyło się nadzieją na odzyskanie wolności w dawnych granicach.
Zasady gry Reguły Assarmota opierały się na znanej od XVI wieku grze w gęś, w której należało szybciej niż przeciwnicy dotrzeć do końca planszy podzielonej na 64 pola. Kabacińska-Łuczak zalicza Assarmota do historycznych odmian tej gry i określa go jako pierwszą polską historyczną grę planszową.
Zawartość Podstawowe elementy gry to i dwie kostki do gry.
Do gry załączona była broszurka edukacyjna o historii Polski.