Antoniego Padewskiego w Jedliczu przy kościele pod tym wezwaniem••.
Jako ksiądz w lutym 1846 uczestniczył na ziemi sanockiej w przygotowaniach konspiracyjnych celem wzniecenia walk w ramach powstania krakowskiego, przygotowanego na 21/22 lutego 1846, po czym znalazł się na przygotowanej przez cyrkuł sanocki liście uczestników konspiracji (figurował na niej jako jeden z dwóch księży). Uczestnicy konspiracji byli więzieni w Sanoku (śledztwo prowadził przybyły ze Lwowa radca Leonidas Janowicz, osławiony bezpardonowym traktowaniem osadzonych i ich krewnych, którego odwołał mianowany komendantem Sanoka pułkownik Leopold Kolowrath-Krakowsky, ówczesny komendant 3 pułku huzarów z Sáros-Patak). Latem 1846 rozpoczęto przewożenie więźniów do Lwowa. Ksiądz Szaynok został skazany na karę 15 lat ciężkiego więzienia. Wraz z innymi skazanymi uczestnikami sprzysiężenia na Sanocczyźnie został wywieziony na Hradczy Kopiec (Spielberg), osadzony tam w 1847 (według innych wersji był też więziony w Kufstein). W trakcie osadzenia, z racji na wątłą budowę ciała, był skuty o połowę lżejszymi od pozostałych skazańców kajdanami, ważącymi zwykle około ośmiu funtów. Po latach został nad wyraz pochlebnie przedstawiony przez Ferdynanda Władysława Czaplickiego w jego wspomnieniach z uwięzienia z lat 1847-1848, który określił ks.