Architektura Większość prac została ukończona w XVII wieku, z wyjątkiem fasady ukończonej w 1726 r. Elewacja, zgodnie z typowym schematem rzymskiej architektury barokowej, podzielona jest na trzy poziomy i wyznacza ją dwanaście marmurowych kolumn ułożonych w pary. W dolnym znajdują się trzy portale wejściowe ograniczone czterema parami kolumn w stylu doryckim. W drugim rzędzie cztery stiukowe posągi papieży dominikanów (Innocenty V, Pius V, Benedykt XI i Benedykt XIII) oraz dwie inne umieszczone w niszach, przedstawiające św. Tomasza z Akwinu i św. Piotra Męczennika. Na ostatniej kondygnacji w centrum frontonu wyróżnia się figura św. Dominika Guzmana, założyciela zakonu. Na krańcach fasady znajdują się dwie strzeliste i symetryczne dzwonnice.
Wnętrza Wnętrze, majestatyczna sala, ma plan krzyża łacińskiego z płytkimi kaplicami ściennymi i niewielkim transeptem, charakteryzującym się trzema szerokimi nawami podzielonymi przez szesnaście potężnych kolumn porządku toskańskiego, które podtrzymują czternaście dużych okrągłych łuków, siedem z każdej strony.