W maju tego roku ruszyła produkcja podkalibrowego pocisku przeciwpancernego.
Pod koniec 1942 roku opracowano 20 mm pocisk przeciwpancerno-smugowy OZT ze smugaczem działającym przez około 2 sekundy. Ze względu na konieczność przekonstruowania pocisku miał on niższą przebijalność, niż typowy pocisk przeciwpancerny kalibru 20 mm.
Ogólnie wyprodukowano podczas wojny 100 920 sztuk działek SzWAK z czego: 1942 rok – 34 601 egzemplarzy 1943 rok – 26 499 egzemplarzy 1944 rok – 25 633 egzemplarze 1945 rok – 13 433 egzemplarze 1946 rok – 754 egzemplarze.
Zastosowanie Działko SzWAK kalibru 20 mm było stosowane jako uzbrojenie pokładowe myśliwców radzieckich: I-153P, I-16, Jak-1, Jak-7B, ŁaGG-3, Ła-5, Ła-7, Pe-3, a w 1943 roku wyprodukowano 158 egzemplarzy działek przeznaczonych do uzbrojenia samolotów Hawker Hurricane, zamiast karabinów Browning kalibru 7,7 mm (.303). Po dwa działka SzWAK zamontowano także na bombowcach Tu-2 i niektórych Pe-2.
Jako uzbrojenie obronne w wieżyczkach strzeleckich montowano działka SzWAK na bombowcach Pe-8 i Jer-2. Ponadto, stanowiło ono uzbrojenie samolotów szturmowych Ił-2.
Działko SzWAK zastosowano w latach 1941–43 także jako uzbrojenie czołgów T-60.