Makmat (hebr. מכמ''ת, akronim od מרגמה כבדה מתנייעת, margema kweda mitna’ajat) to ciężki moździerz samobieżny powstały poprzez zamontowanie moździerza M-66 na podwoziu czołgu Sherman. Powstanie tego pojazdu było wynikiem próby połączenia siły ognia M-66 i mobilności podwozia czołgu. Załogę stanowiło 8 osób, a szybkostrzelność wynosiła 5 strz./min. Pierwszy raz Makmat wszedł do służby w 1968 roku i był produkowany do 1985 roku. Jako pierwsze otrzymały go oddziały mające zapewniać wsparcie artyleryjskie na granicach izraelsko-libańskiej i izraelsko-syryjskiej podczas wojny na wyczerpanie. Następnie Makmat wykorzystywany był podczas wojny Jom Kipur i operacji „Pokój dla Galilei”.
Makmat ważył 36 ton. Prędkość maksymalna pojazdu wynosiła 43 km/h.
Użytkownicy Prócz Sił Obronnych Izraela moździerz M-66, również pod swoją pierwotną nazwą M-58, był użytkowany przez:
Ekwador, Honduras, Indie, Singapur, Armię Południowego Libanu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strzelanie z Makmata (film w serwisie YouTube).
Kategoria:Moździerze Kategoria:Moździerze samobieżne Kategoria:Izraelskie samobieżne działa polowe