Pozwoliło to Justynianowi po dziesięciu latach powrócić na tron pomimo obciętego nosa, który miał w teorii uniemożliwić mu ponowne objęcie władzy, co stosowano w Bizancjum już wcześniej. Justynian otrzymał wtedy przydomek rhinotmetos, czyli "obciętonosy". Jego restytucja wiązała się z krwawym rozprawianiem się z przeciwnikami politycznymi. Poza skazaniem na śmierć Leoncjusza i Tyberiusza III Justynian mścił się na swoich pozostałych dawnych wrogach i stosował masowe egzekucje. Ponadto kazał obrabować Rawennę, której mieszkańcy nie sprzyjali mu podczas pierwszych rządów. Podobny, lub jeszcze gorszy los spotkał miasto Chersonez, co wywołało bunt armii i floty poparty przez Chazarów. Nowym cesarzem został proklamowany armeński wojskowy o imieniu Bardanes. Gdy w 711 wpuszczono go do Konstantynopola, jeden z żołnierzy obciął Justynianowi głowę, później tryumfalnie obnoszoną po ulicach Rzymu i Rawenny ku uciesze mieszkańców tych miast. Tak ostatecznie zakończyła stuletnie panowanie dynastia Heraklidów.