Ponieważ technika cyfrowa opiera się na przetwarzaniu skwantowanej informacji, to nie jest możliwe uzyskanie barw pośrednich pomiędzy kolorami opisanymi dwiema kolejnymi „sąsiednimi” wartościami liczbowymi. Liczba barw możliwych do uzyskania na danym urządzeniu cyfrowym to rozmiar palety barw. W początkowym okresie rozwoju możliwości graficznych komputerów było to zaledwie 2, 4, 8, 16 lub 256 kolorów. Później stopniowo zwiększano możliwości sprzętu, aż do osiągnięcia wartości ok. 16,7 miliona kolorów określanej jako (dokładnie jest to liczba 224, czyli kolorów). Liczba ta jest wystarczająca ze względu na ograniczone możliwości percepcji oka ludzkiego, stąd w zasadzie zaspokaja potrzeby urządzeń końcowych (np. wyświetlających lub drukujących). Jednak dla potrzeb przetwarzania danych może być niewystarczająca i wtenczas stosuje się jeszcze szersze palety barw, np. w skanerach czy oprogramowaniu do przetwarzania grafiki – wtedy nie mówi się już o palecie barw, ale o trybie pracy z kolorem, podając odpowiednie wartości liczbowe będące potęgą dwójki (np. tryb 48-bitowy).