119.. Jan Długosz wspomniał Nagórskich h. Ostoja dziedziczących w II połowie XV wieku na Roztylicach i Nagorzycach (Nagórzycach) oraz położonym koło Bostowa Modrzewiu w dawnym woj. sandomierskimA. Przeździecki (oprac.), Jana Długosza kanonika krakowskiego dzieła wszystkie. T. 9, Liber beneficiorum dioecesis cracoviensis nunc primum e codice autographo editus, Kraków 1864, t. II, s. 474.. W latach 1470–1480 w źródłach występuje Jan z Nagorzyc, posiadający, obok dóbr ziemskich w Nagorzycach, także 1 łan rycerski w Jeżowie, który został mu nadany najpewniej przez opata benedyktynów łysogórskich, i z którego płacił opactwu dziesięcinęA. Przeździecki (oprac.), Jana Długosza kanonika krakowskiego dzieła wszystkie. T. 9, Liber beneficiorum dioecesis cracoviensis nunc primum e codice autographo editus, Kraków 1864, t. III, s. 237.T. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Benedyktyni, s. 93.M. Derwich, Klasztor Św. Krzyża na Łysej Górze a rycerstwo sandomierskie, [w:] "Genealogia. Studia nad wspólnotami krewniaczymi i terytorialnymi w Polsce średniowiecznej na tle porównawczym. (Materiały sympozjum odbytego w dniach 21–23 IX 1983 r. w Golubiu-Dobrzyniu)", red. J. Hertel, J. Wroniszewski, Toruń 1987, s. 160-162.. Według prof.