Oprócz ubogiej ludności wiejskiej z jego umiejętności korzystali ludzie wpływowi i znani, także podczas okupacji niemieckiej. W ciągu pracowitego życia zyskał sławę i majątek pomagając niezliczonym chorym, często bezinteresownie. Nigdy się nie ożenił; w filmie wyjaśnia to wątek homoseksualnego związku łączącego Mikoláška z jego najbliższym współpracownikiem, słowackim asystentem Františkiem Palko. Żył w stosunkowo dobrych warunkach, ciesząc się względnym dobrobytem nawet po powojennym przejęciu władzy przez czeskich komunistów, co w końcu ściągnęło na niego zawistną krytykę, a później stało się powodem oficjalnej propagandowej nagonki. Po śmierci głowy państwa – jednego z jego pacjentów, pozbawiony odgórnej protekcji partyjnej, staje pod koniec życia przed komunistycznym sądem, zmuszony bronić się przed sfingowanym oskarżeniem o trucicielstwo. W sytuacji zagrożenia najwyższym wyrokiem, zrzuconą na siebie winę milcząco przyjmuje aresztowany z nim Palko…