Jest to dom parterowy, na planie prostokąta, dziewięcioosiowy, z trzyosiową piętrową częścią centralną, poprzedzoną od strony podjazdu parterowym portykiem, którego sześć kolumn dźwiga obszerny balkon, otoczony drewnianą balustradą.
Od strony ogrodu przy środkowej części dworu jest wysoki taras pokryty falistym, blaszanym dachem, wspartym na ośmiu drewnianych filarach i otoczony drewnianą balustradą. Okna w elewacji ogrodowej oraz w obu czteroosiowych elewacjach bocznych są prostokątne z dość szerokimi, wydatnymi obramieniami, pomalowanymi na biało. Okna elewacji frontowej są zróżnicowane: najbardziej skrajne są większe, kwadratowe, ozdobione trójkątnymi naczółkami. Natomiast te, które są bliżej portyku, mają zamknięcia półkoliste. Pozostałe okna na parterze są takie same jak te w elewacji ogrodowej. Natomiast na piętrze okna po bokach portfenetru są zamknięte łamanymi łukami, a okienko nad nimi ma zwieńczenie trójkątne. Cały budynek pokrywa obecnie blaszany dach – dwuspadowy nad częścią piętrową i dwuspadowy z naczółkami nad parterowymi skrzydłami. W XIX wieku portyk wyglądał inaczej: posiadał dwie kondygnacje. Na parterze sześć doryckich kolumn dźwigało balkon otoczony tralkową balustradą, a na nim kolejne sześć doryckich kolumn, znacznie smuklejszych i nie tak wysokich jak na parterze, podpierało facjatę.