Przyłącza kanalizacyjne oraz wyposażenie łazienek zaprojektowano we wrześniu 1904 roku, realizatorem tychże była firma Alfreda Katza. W 1910 roku podwyższono lewe skrzydło według projektu Richarda i Paula Ehrlichów z Wrocławia. Pierwotnie budynek należał do Josefa Cohna, następnie od 1923 do 1938 do Spadkobierców J. Cohna () – od 1937 roku budynkiem zarządzał mieszkaniec Berlina, dr Guttmann. Budynek został sprzedany Ernstowi Wylezolowi w 1939 roku przez miasto po przymusowej aryzacji majątku Cohnów, która nastąpiła po nocy kryształowej. W 1939 roku na pierwszym piętrze utworzono biura, wykonawcą tych prac był Josef Swienty. 25 listopada 1993 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego, numer rejestru: A/598/2020. Obiekt był siedzibą Zakładów Chemiczno-Farmaceutycznych Vis. Budynek ulega stopniowemu zniszczeniu (stan na 2016 rok).
Architektura Narożna kamienica czterokondygnacyjna, z elementami secesji geometrycznej. Parter obejmował lokale handlowe. Ściany elewacji wykonano z cegły, częściowo była to biała cegła