Zespoły International Division grały z każdą drużyną w swojej lidze cztery razy (dwa razy u siebie, dwa razy na wyjeździe, łącznie 16 meczów), podróżując, aby zmierzyć się z przeciwnikami z ligi amerykańskiej lub National Division w czterech meczach i goszcząc tych przeciwników przez cztery mecze.
W pierwotnym formacie play-off osiem drużyn rywalizowało w ćwierćfinale jednego meczu. Zarówno dywizja amerykańska, jak i krajowa widziały, jak trzy najlepsze zespoły awansowały do rozgrywek międzydyscyplinarnych, podczas gdy dwie najlepsze drużyny w dywizji międzynarodowej grały przeciwko sobie, by awansować do półfinału. Cztery pozostałe zespoły zostały ponownie rozstawione na jeden mecz półfinałowy, ponownie z gospodarzem z wyższym rozstawieniem, co doprowadziło do jednego meczu o Puchar USL. We wszystkich meczach play-off gospodarzem była drużyna o najwyższym rozstawieniu.