We wrześniu 1939 został wcielony do Wehrmachtu i przeszkolony jako radiotelegrafista. W 1941 r. został skierowany wraz z oddziałem do okupowanej Danii, a następnie na front wschodni, gdzie został ranny. Po wyzdrowieniu został w 1943 r. wysłany jako instruktor radiowy w okolice Berlina. Był internowany w brytyjskim obozie jenieckim w pobliżu Bad Segeberg, gdzie pełnił również funkcję tłumacza. W czerwcu 1945 został zwolniony z niewoliTorsten Oppelland: Gerhard Schröder (1910–1989). Politik zwischen Staat, Partei und Konfession. Droste, Düsseldorf, 2002, s. 116–126, ..
W 1945 r. należał do współzałożycieli CDU. W latach 1945–1947 był radcą w landowym ministerstwie spraw wewnętrznych Nadrenii Północnej-Westfalii. W 1949 roku z list CDU zdobył mandat do Bundestagu. Od 1952 do 1953 r. był przewodniczącym frakcji poselskiej CDU/CSU.