Ludwik René, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1958 – asystent reżysera, Parady Jana Potockiego (reż. Ewa Bonacka, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1959 – scenografia, Ożenek Nikołaja Gogola (reż. Zygmunt Chmielewski, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie) 1959 – kostiumy, Droga do Czarnolasu Aleksandra Maliszewskiego (reż. Tadeusz Byrski, teatry dramatyczne, Poznań) 1959 – kostiumy, Proces w Salem Arthura Millera (reż. Ludwik René, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1960 – asystent scenografa, Ptaki Andrzeja Jareckiego i Agnieszki Osieckiej (reż. Konrad Swinarski, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1960 – asystent scenografa, Kartoteka Tadeusza Różewicza (reż. Wanda Laskowska, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1961 – scenografia, Jaskinia filozofów Zbigniewa Herberta (reż. Noemi Korsan-Ekert, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1961 – asystent scenografa, Król Edyp Sofoklesa (reż. Ludwik René, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1961 – asystent scenografa, Nosorożec Eugène’a Ionesco (reż. Wanda Laskowska, Teatr Dramatyczny, Warszawa) 1962 – scenografia, Uciekła mi przepióreczka Stefana Żeromskiego (reż. Irena Byrska, Teatr im. Juliusza Osterwy, Gorzów Wielkopolski) 1962 – scenografia, Huzarzy Pierre’a Aristide Breala (reżyseria: Ewa Kołogórska, Teatr im.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Irena Burke · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.