Po pierwszej wojnie światowej Francuzi utworzyli jednostkę pod nazwą Chemins de fer d´Alsace et de Lorraine. W dalszym ciągu byli też właścicielami odcinka linii znajdującego się na terenie Niemiec, czyli w rejonie Saary, a eksploatacją całej trasy zajmowała się Dyrekcja Kolei Saary. Po ponownym włączeniu regionu Saary do III Rzeszy Niemieckiej w 1936 doszło do sporów granicznych z Francją, kiedy to 621-metrowy odcinek tunelu przebiegał pod terytorium Francji. W efekcie dwa portale tunelowe znajdujące się na terenie Niemiec zostały zamurowane w grudniu 1936. Trasa kończyła się wówczas na nowo wybudowanym przystanku Silwingen.
3 września 1939, tuż po wybuchu II wojny światowej, niemieccy pionierzy wysadzili w powietrze most nad Saarą pod Merzig (nigdy nie został odbudowany). W rezultacie trasa między Merzig, a Waldwisse była od tego czasu nieużywana. Po zakończeniu kampanii francuskiej, w październiku 1941, wznowiono eksploatację pociągów między Mondorf i Bettelainville. 17 listopada 1944 linia została przerwana poprzez wysadzenie trójłukowego betonowego mostu w pobliżu południowego portalu tunelu. Podczas odwrotu Niemców, 21 listopada 1944, wysadzono siedem kolejnych mostów na trasie.