Wprowadził separację prześcieradeł w szpitalu celem zmniejszenia liczby powikłań pooperacyjnych. Wszystkie prześcieradła, które były używany na salach operacyjnych musiały mieć kolor niebieski, w odróżnieniu od białych prześcieradeł na oddziałach. Oprócz prześcieradeł zmienili kolor i inny sprzęt na salach - maseczki, czapki. Z czasem taki zmiany zostali wprowadzone w wielu szpitalach. Między innymi zajmował się badaniem bólów fantomowych po amputacjach kończyn.
Po uzyskaniu habilitacji w 1920 był dyrektorem chirurgii doświadczalnej w Lyonie do 1924, kiedy to przeniósł się do Strasburga na stanowisko dyrektora Kliniki Chirurgii tamtejszego uniwersytetu. W 2027 roku został honorowym członkiem Royal College of Surgeons w Anglii. 1931 wrócił do Lyonu, do czasu powołania w 1937 do Paryża, gdzie jako pierwszy chirurg w historii został dyrektorem medycyny eksperymentalnej w Collège de France. W tym samym roku wydał swoją książkę La Chirurgie de la Doleur, która była trzykrotnie wznawiana i przetłumaczona na wiele języków.
W 1939 uhonorowany za osiągnięcia w chirurgii przez Royal College of Surgeons Medalem Listera, jednym z najwyższych odznaczeń dla chirurgów. W czasie II wojny światowej pracował jako chirurg w Portugalii, a zakończył ją pracując w amerykańskim szpitalu w Neuilly.