Historia Lijjat była pomysłem siedmiu kobiet Gudźarat z Mumbaju, które mieszkały w Lohana Niwas, grupie pięciu budynków w rejonie Girgaum. Chciały rozpocząć przedsięwzięcie mające na celu stworzenie trwałego źródła utrzymania, wykorzystując jedyną posiadaną umiejętność, czyli gotowanie. Tych siedem kobiet to Jaswantiben Jamnadas Popat, Parvatiben Ramdas Thodani, Ujamben Narandas Kundalia, Banuben. N. Tanna, Laguben Amritlal Gokani, Jayaben V. Vithalani i Chutadben Amish Gawade.
Kobiety pożyczyły 80 rupii od Chhaganlal Karamsi Parekhz, członka Stowarzyszenia Sług Indii i działacza społecznego. Przejęły od jednego z Laxmidów bhai przedsiębiorstwo produkujące papady, które przynosiło straty, i zakupiły składniki oraz podstawową infrastrukturę niezbędną do produkcji. 15 marca 1959 zebrały się na tarasie swojego budynku i rozpoczęły produkcję 4 paczek papad. Zaczęły je sprzedawać znanemu kupcowi w Bhuleshwar. Kobiety od początku zdecydowały, że nie będą zwracać się do nikogo o darowizny lub pomoc, nawet jeśli organizacja poniesie straty.