Niepokoje społeczne wzmagały się w oczekiwaniu na 7 sierpnia, kiedy planowano ogłoszenie wyroku wobec osób oskarżanych o organizację zamachu na byłego premiera Rafika al-Haririego (miał miejsce w 2005 roku niedaleko katastrofalnej eksplozji z sierpnia 2020). Podczas protestów społecznych władze kraju oskarżane były o niekompetencję i powszechną korupcję.
W składowano znaczną część krajowych zapasów żywności, przez port przechodziło ok. 3/4 importu, od którego Liban jest zależny i tu przechowywano państwowe zapasy zboża.
Poza problemami ekonomicznymi i społecznymi kraj zmagał się z pandemią COVID-19 – od początku lipca w Libanie rosła liczba osób zakażonych COVID-19 przekraczając w dniu eksplozji 200 przypadków dziennie. W związku ze wzrostem zachorowań 3 sierpnia rząd libański wprowadził lockdown i godzinę policyjną. Cztery godziny przed eksplozją największy szpital publiczny w Libanie ogłosił, że z powodu dopływu dużej liczby chorych wyczerpał już swoją pojemność.